Wie onderhoudt je website: updates, patches en wie je belt

Wat er bij technisch beheer hoort

Een website heeft meer onderhoud nodig dan de meeste kantoren beseffen. De software achter de site vraagt regelmatig updates, het beveiligingscertificaat moet op tijd vernieuwd worden, er moet een werkende back-up klaarstaan en iemand moet ingrijpen zodra de site onbereikbaar is. Een verlopen certificaat geeft bezoekers meteen een waarschuwing in de browser, nog voordat ze de pagina te zien krijgen. Dat soort dingen merk je meteen. De rest draait onopgemerkt door, tot het een keer niet meer draait.

Een kantoor dat de website een paar jaar geleden liet bouwen, denkt vaak dat die klus toen is afgerond. Het ontwerp staat, de teksten zijn gecontroleerd, de site is live gegaan. Het technisch beheer eronder loopt daarna gewoon door, met of zonder iemand die erop let: het systeem waarop de site draait vraagt updates, ook als er maandenlang niemand aan de inhoud komt.

Bouwer, hostingpartij of niemand

Bij veel kantoren ligt de verantwoordelijkheid ergens tussen de bouwer, de hostingpartij en de adviseur zelf, zonder dat iemand dat ooit hardop heeft afgesproken. De bouwer leverde een werkende site op en stuurde een factuur voor het bouwwerk. De hostingpartij int daarna een jaarlijks bedrag voor serverruimte, niet voor het bijhouden van de software die erop draait. Geen van beide voelt zich automatisch verantwoordelijk voor de tussenliggende laag.

Dat is iets anders dan de inhoud van de site actueel houden: tarieven, foto's en teksten die verouderen. Daarover schreven we eerder in Je website actueel houden. Technisch beheer gaat over de laag daaronder, de software die moet blijven werken ook als er niemand naar de inhoud kijkt. Een kantoor dat het CMS twee jaar niet heeft bijgewerkt, loopt een reëel risico op een gehackte of plat liggende site, precies op het moment dat een nieuwe klant voor het eerst komt kijken.

Drie signalen dat er al een tijd niemand meekijkt: een melding van de browser dat de verbinding niet veilig is, een inlogscherm van het beheersysteem dat een verouderde versie toont, en een hostingfactuur die al jaren hetzelfde bedrag vermeldt terwijl niemand ooit heeft gevraagd of dat bedrag nog klopt bij de huidige site. Elk signaal apart is onschuldig. Alle drie samen wijzen op een site zonder eigenaar, een site waar niemand meer naar omkijkt tot een bezoeker of Google het zelf opmerkt.

De vragen die je nu stelt, niet tijdens een storing

Een storing is het slechtste moment om voor het eerst te ontdekken wie je moet bellen. Stel deze vragen liever nu. Wie krijgt een melding als de site plat ligt, en hoe snel? Wie installeert updates van het systeem waarop de site draait, en gebeurt dat uit zichzelf of pas na een verzoek? Staat ergens vast binnen welke tijd een storing wordt opgelost? Is er een actuele back-up, en is die weleens daadwerkelijk teruggezet om te testen of hij werkt?

Is het antwoord op een van die vragen "geen idee", dan ligt daar een risico dat jarenlang onzichtbaar kan blijven, tot de dag dat de site plat ligt tijdens een campagne of net voor een belangrijk gesprek met een nieuwe klant. Een nette pagina bij een storing vangt op dat moment de schade voor je bezoeker op, maar lost het onderliggende probleem niet op. De vraag wie het technisch beheer doet, blijft dan nog steeds open.

Leg de antwoorden gewoon vast, op papier of in een mailtje naar jezelf: naam van de contactpersoon, telefoonnummer, en wat er precies wel en niet onder het contract valt. Dat kost een kwartier. Het bespaart je op een vervelend moment het zoeken naar een telefoonnummer dat je niet meer kunt vinden, terwijl de site intussen gewoon plat ligt en een nieuwe klant net op dat moment probeert een afspraak te maken.

Met Contaqt Website ligt bouw, hosting en technisch beheer bij één partij. Je weet altijd bij wie je moet zijn, zonder gedoe tussen een bouwer die naar de hostingpartij wijst en andersom.