Canonical tags: zo voorkom je dubbele content in Google's ogen

Hoe dubbele content ontstaat zonder dat je het merkt

Je website heeft waarschijnlijk meer URL's naar dezelfde pagina dan je denkt. Met en zonder www, met en zonder slash aan het eind, met een sorteerparameter achter de kennisbank-URL — voor een bezoeker maakt dat niets uit. Voor Google zijn het aparte pagina's.

Bij advieskantoren gebeurt dit vaak bij filters op een kennisbankoverzicht, of bij een print-versie van een pagina die per ongeluk geïndexeerd raakt. Ook een testomgeving die per abuis meegeïndexeerd wordt, levert een kopie van je hele site op. Google ziet dan twee, drie of vier URL's die naar identieke tekst leiden, en kiest zelf welke ervan het toont in de zoekresultaten. Die keuze valt niet altijd op de versie die jij het liefst ziet ranken.

Ook trackingparameters achter een link tellen mee. Deel je een artikel met een UTM-code voor een nieuwsbrief of LinkedIn-post, dan ontstaat er technisch gezien een nieuwe URL — met exact dezelfde inhoud als het origineel. Op zichzelf is dat onschuldig. Zonder canonical tag telt Google die variant mee als aparte pagina, met een eigen, verwaterde ranking.

Een opgeruimde URL-structuur voorkomt een deel van dit probleem al voordat het ontstaat. Loopt je site daar nog niet strak in, dan is dat de eerste stap om te herzien — lees meer in het artikel over URL-structuur voor je advieskantoorsite.

Wat een canonical tag doet

Een canonical tag is een regel code in de head van je pagina die naar de originele URL wijst: <link rel="canonical" href="...">. Zo simpel is de tag zelf. Het effect is dat Google de waarde van alle varianten bij die ene URL optelt, in plaats van hem te verspreiden over meerdere zwakkere versies.

De tag hoort op iedere pagina te staan, ook als er nog geen tweede versie van bestaat. Wijst een pagina naar zichzelf, dan heet dat een zelfverwijzende canonical. Dat is de standaard die voorkomt dat een toekomstige URL-variant alsnog verwarring veroorzaakt. Bouwers vergeten dit onderdeel vaker dan je zou verwachten.

Belangrijk verschil met een redirect: een canonical tag stuurt niemand door. Beide URL's blijven bereikbaar. Alleen Google krijgt te horen welke van de twee de hoofdversie is. Moet een pagina echt verdwijnen, dan is een redirect het juiste instrument, geen canonical tag.

Veelgemaakte fouten met canonical tags

De meest voorkomende fout is een canonical tag die naar de verkeerde pagina wijst, meestal na een verhuizing of herstructurering van de site. Google volgt de tag letterlijk. Wijst hij naar een pagina die niet meer bestaat, of naar de verkeerde taalversie, dan verdwijnt de originele pagina zelf uit beeld.

Een tweede valkuil is een canonical tag die tegen een noindex-instructie ingaat. De ene regel code zegt "dit is de hoofdpagina", de andere zegt "indexeer deze pagina niet". Google kiest dan zelf een oplossing, en dat is zelden de uitkomst die je wilde. Het raakt aan wat er gebeurt bij zoekwoordkannibalisatie: ook daar strijden twee pagina's om dezelfde positie, alleen ligt de oorzaak dan bij de content in plaats van bij de techniek.

Een derde fout zit in de kleine lettertjes: een canonical tag die met een hoofdletter of een afwijkend protocol is getypt, wijkt technisch af van de echte URL. Google herkent hem dan niet als geldig, en de tag doet zijn werk niet.

Controleren of je site last heeft van dubbele content kan zonder technische kennis. Open Google Search Console en kijk bij "Pagina's" naar de categorie "Gedupliceerd, Google heeft andere canonical URL gekozen dan de gebruiker". Staan daar veel pagina's in, dan wijst dat op precies dit probleem. Elke pagina daaruit is een pagina waarvan Google zelf besliste welke versie telt, in plaats van dat jij dat bepaalde.

Contaqt bouwt al meer dan tien jaar websites voor advieskantoren en verwerkt canonical tags standaard in elk project, zonder dat je er zelf naar hoeft te kijken. Wil je weten hoe je huidige site ervoor staat? Bekijk Contaqt Website.